Przed kolacją: spacer po Karpaczu na dwie godziny
Gdy przyjeżdża się na weekend, dwie godziny przed kolacją często wystarczą, żeby poznać miasto. Hostessa poleca trasę, którą sama chodzi, kiedy ma wolną chwilę.
Dwie godziny, trzy punkty, jedna kolacja
Kamila Laskowska zaczyna od ulicy Konstytucji 3 Maja. Spacer w dół, w stronę dolnej części miasta, to dwadzieścia minut wolnego kroku i okazja, żeby zajrzeć w okna sklepów, w których sprzedaje się kijki, kominiarki i świeczki. Na dole skręca nad Łomnicę, górską rzekę, która o tej porze roku szumi tak głośno, że przysłania rozmowy.
Z drugiego brzegu widać zbocza Karkonoszy, a w pogodny dzień także szczyt Śnieżki. Kamila radzi, żeby nie robić zdjęć od razu, tylko usiąść na chwilę na ławce i popatrzeć, jak światło zmienia kolor skały. Dopiero później warto sięgnąć po telefon.
Wymiana sukna to dla Waldemara uroczystość: odkłada wszystkie inne sprawy, zamyka salę i pracuje w ciszy, jakby szył garnitur.
Trzy przystanki
Świątynia Wang
Zabytkowy drewniany kościółek, przeniesiony do Karpacza z daleka, stoi w górnej części miasta. Spacer tam i z powrotem zajmuje godzinę, jeśli idzie się spokojnie i nie zagląda do każdego sklepu. Warto zabrać ciepły sweter, bo wewnątrz zimno trzyma się cały rok.
Biały Jar
Dla tych, którzy mają mniej czasu, wystarczy dojść do początku szlaku w Białym Jarze. Szlak jest szeroki, łagodny i prowadzi między drzewami, więc nawet w zwykłych butach można przejść kilkaset metrów i wrócić z uczuciem, że było się w górach.
Kolację najlepiej zarezerwować na osiemnastą trzydzieści, wtedy po spacerze zdąży się jeszcze ogrzać przy piecu. Hostessa chętnie zapisze stolik i podpowie, czy w danym dniu turniej zajmuje całą salę.
Zdarza się, że po kilku dniach pracy sukno traci sprężystość w miejscu, gdzie najczęściej opierają się łokcie. Wtedy Waldemar pochyla się nad stołem z drobną szczotką i delikatnie wygładza włos. Gdy skończy, stół wygląda tak, jakby nikt na nim nigdy nie grał.
Stare sukno nie wędruje na śmietnik. Rozcięte na pasy, trafia do kuchni, gdzie służy do wycierania blatów, a część kawałków dostają goście, którzy poproszą o pamiątkę z zielonego stołu.