Dom nie ma regulaminu z paragrafami, tylko kilkanaście zwyczajów, które wszyscy w końcu zapamiętują. Spisaliśmy je, żeby nie trzeba ich było uczyć się metodą prób i błędów.
Zasada pierwsza
„Najpierw uprzejmość”
Wszystkie nasze zasady wynikają z jednej: przy stole wszyscy są gośćmi tak samo, niezależnie od tego, czy grają po raz pierwszy, czy po dwudziesty. Krupier ma obowiązek tłumaczyć, gość ma prawo pytać, a kierowniczka sali pilnuje, żeby żadna z tych dwóch czynności nie zakłócała reszty wieczoru. Pozostałe zasady to wariacje na ten temat.
Spisaliśmy je w dwóch częściach: pierwsza dotyczy stołów gry, druga sali jadalnej i przedsionka. Nie jest to sztywny regulamin; kierowniczka sali może w uzasadnionych przypadkach zrobić wyjątek od zasady, zwłaszcza gdy chodzi o pogodę, zmęczenie gości albo nieprzewidziane trudności. Wyjątek od zasady wieku nie istnieje jednak nigdy.
Zasady dotyczące zachowania są jednakowe dla stałych gości i dla tych, którzy przychodzą po raz pierwszy. Hostessa nie robi wyjątków dla znajomych ani dla tych, którzy płacą rachunek jako pierwsi. Z drugiej strony nikt nie przywołuje zasad głośno ani z naciskiem; wystarczy spojrzenie, uprzejme słowo i gest ręką, a całe nieporozumienie zamienia się w kolejny drobny zwyczaj domu.
Przy stole gry
„Zasady stołów”
Przy stole gry siadają osoby pełnoletnie, które okazały dokument przy wejściu, także wtedy, gdy hostessa zna je od lat.
Żetony wydaje krupier, w kolorach przypisanych do gry, i odbiera je po wieczorze; poza stołem nie mają żadnej wartości.
Karty trzymamy nad suknem, w polu widzenia krupiera, i nie pokazujemy ich sąsiadom, nawet w dobrej wierze.
Rozmowy o układach, które już zostały odsłonięte, prowadzimy dopiero po rozdaniu, żeby nie zdradzać reszcie stołu wskazówek.
Spory o rozdanie zgłaszamy od razu; krupier decyduje, a w razie dalszych wątpliwości kierowniczka sali, której zdanie jest ostateczne.
Zdjęcia przy stołach gry robimy tylko za zgodą krupiera i wszystkich osób, które znalazły się w kadrze.
Jedną grę gramy w jednym miejscu; zmiana stołu wymaga zgody krupiera i zapowiedzi przy nowym stole.
Wieczór kończymy wspólnie: ostatnie rozdanie zapowiada krupier, po nim żetony wracają do pudełek.
Po zakończeniu rozdania nie komentujemy cudzych decyzji, chyba że ktoś sam o to poprosi lub gdy rozmowa toczy się już przy herbacie.
Zdarzające się wątpliwości co do liczby żetonów zgłaszamy krupierowi, który liczy je na głos, żeby każdy mógł sprawdzić.
W domu
„Zasady sali jadalnej i przedsionka”
Kurtki, plecaki i kijki zostawiamy w przedsionku, w szafkach, a buty z błotem czyścimy na macie przy drzwiach.
Rezerwacja stolika obowiązuje kwadrans po umówionej godzinie; później miejsce może zająć kolejna grupa.
O alergiach i dietach informujemy kelnerkę przy zamówieniu, a szefowa kuchni potwierdza skład dania przed podaniem.
Nie wnosimy do lokalu własnego jedzenia, kuchenek turystycznych ani sprzętu, który mógłby zakłócić spokój innych gości.
Psy przewodniki są mile widziane; pozostałych psów nie wpuszczamy do sali, ale przy wejściu stoi miska z wodą.
Telefony wyciszamy, a rozmowy prowadzimy w przedsionku; przy stołach panuje zasada ściszonego głosu.
Pozostawione rzeczy przechowujemy w szatni przez trzydzieści dni i oddajemy po telefonicznym opisie.
Dzieci i młodzież poniżej osiemnastu lat nie wchodzą do lokalu, także w towarzystwie rodziców.
Zabłocone buty zdejmujemy w przedsionku; hostessa pożyczy pantofle lub skarpety, jeśli komuś zimno w stopy.
Prosimy zostawiać pieniądze w kieszeni; w lokalu nie ma niczego, co wymagałoby płacenia poza zamówieniem z karty.
O zasadach
„Co, jeśli…”
Co się dzieje, gdy ktoś złamie zasadę?
Najpierw uprzejma uwaga krupiera lub kierowniczki sali. Jeśli zasada dotyczyła drobnej rzeczy, na tym się kończy. Gdy ktoś zakłóca grę w sposób uporczywy, prosimy o opuszczenie stołu i rozmowę w holu, a w razie potrzeby kończymy wizytę.
Czy mogę przynieść własne karty lub żetony?
Niestety nie. Wszystkie rozdania prowadzimy na taliach i żetonach lokalu, które krupierzy regularnie wymieniają i sprawdzają. Dzięki temu nie ma wątpliwości co do uczciwości gry.
Kto rozstrzyga spory, jeśli krupier jest jedną ze stron?
Spory, w których uczestniczy krupier, rozstrzyga kierowniczka sali, po wysłuchaniu obu stron i, jeśli to możliwe, trzeciego krupiera. Decyzję podaje przy stole, w obecności zainteresowanych.
Czy mają Państwo ukończone 18 lat?
Do domu i na stronę wchodzą tylko osoby pełnoletnie. Prosimy o potwierdzenie wieku, zanim zajrzą Państwo głębiej.
